Ποιος είναι ο στόχος της ημερίδας Climate Action 2025 και ποιοι οι θεματικοί της άξονες; Πώς συνδέεται αλλά και πώς διαφοροποιείται σε σχέση με τις προηγούμενες εκδηλώσεις Climate Era 2023 και Climate Challenges 2024;
Από το 2023, η ΕΕΠΦ έχει θεσπίσει τη σειρά ομιλιών και εκδηλώσεων «Προστασία της Φύσης Lab», με στόχο τη σωστή ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σχετικά με τις σύγχρονες περιβαλλοντικές προκλήσεις. Οι ημερίδες και οι ομιλίες έχουν ανοίξει τον δημόσιο διάλογο γύρω από την κλιματική κρίση και τις πολλαπλές διαστάσεις της και συνδέονται θεματικά. Η πρώτη ημερίδα, Climate Era 2023, ανέδειξε τη σημασία της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης για τη νέα γενιά, την κοινωνία και την οικονομία στην εποχή της κλιματικής αλλαγής. Η δεύτερη, Climate Challenges 2024, εστίασε στις προκλήσεις που προκύπτουν από την κλιματική κρίση για τον τουρισμό, τις πόλεις και την εκπαίδευση, δίνοντας έμφαση σε καλές πρακτικές που ενισχύουν την κλιματική ανθεκτικότητα και τη βιωσιμότητα.
Η φετινή ημερίδα Climate Action 2025 εμπνέεται από τις προηγούμενες, αλλά στρέφει το ενδιαφέρον στη δράση για το κλίμα. Εστιάζει στο «πρασίνισμα» της εκπαίδευσης και στη μετάβαση σε πιο βιώσιμα εκπαιδευτικά πρότυπα, στην προστασία και αποκατάσταση της φύσης και στις σχετικές δεσμεύσεις και προοπτικές για την Ελλάδα, και στη βιώσιμη διατροφή, με έμφαση στη μείωση της σπατάλης τροφίμων, από την παραγωγή στην κατανάλωση. Όπως κάθε χρόνο, συμμετέχουν διακεκριμένοι ομιλητές από το χώρο της εκπαίδευσης, της πολιτείας, της επιστήμης και της έρευνας, της κοινωνίας των πολιτών, της επιχειρηματικότητας και των ΜΜΕ.
Η φετινή θεματολογία περιλαμβάνει ζητήματα που αγγίζουν άμεσα και τον επιχειρηματικό κόσμο – όπως η έννοια Zero Waste στον τουρισμό και τα νοικοκυριά. Ποιο είναι το μήνυμα προς τις επιχειρήσεις και ποιοι τομείς θεωρείτε ότι μπορούν να λειτουργήσουν ως θετικά παραδείγματα;
Η φιλοσοφία Zero Waste αποτελεί πλέον προτεραιότητα για τις επιχειρήσεις και ειδικά για τον τουρισμό και τα νοικοκυριά. Δεν είναι μια απλή τάση αλλά αναγκαιότητα, καθώς η μείωση των αποβλήτων περιορίζει το περιβαλλοντικό αποτύπωμα, ενισχύει την ανταγωνιστικότητα, μειώνει λειτουργικά κόστη και ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις ενός κοινού που πλέον αναζητά υπεύθυνες πρακτικές.
Ιδιαίτερα στον τουρισμό και στην εστίαση, η υιοθέτηση συστημάτων καταγραφής και περιορισμού αποβλήτων τροφίμων, η μείωση πλαστικών μίας χρήσης, η εξοικονόμηση νερού και η συνεργασία με τοπικούς παραγωγούς αποτελούν άμεσα εφαρμόσιμες και αποδοτικές λύσεις. Επιχειρήσεις που εφαρμόζουν πρότυπα βιώσιμης λειτουργίας όπως καταλύματα με το οικολογικό σήμα ποιότητας Green Key και εταιρείες που υιοθετούν πρακτικές κυκλικής οικονομίας, δείχνουν ότι η μετάβαση σε ένα μοντέλο με ελάχιστα απόβλητα είναι ρεαλιστική και ουσιαστικά ωφέλιμη.
Πώς αξιολογείτε τη θέση της Ελλάδας σε σχέση με την «πράσινη εκπαίδευση» και την αποκατάσταση της φύσης, και ποιος είναι ο ρόλος της ΕΕΠΦ στη διαμόρφωση πολιτικών και πρωτοβουλιών σε αυτά τα πεδία;
Το 2024 το Υπουργείο Παιδείας υπέγραψε μνημόνιο συνεργασίας με την UNESCO, με δέσμευση ότι έως το 2030 το 50% των ελληνικών σχολείων θα έχει ενσωματώσει την πράσινη εκπαίδευση. Παρά την αρχική αισιοδοξία, σήμερα παρατηρούνται καθυστερήσεις και έλλειψη σαφούς στρατηγικής για την υλοποίηση του στόχου.
Η ΕΕΠΦ, με 30 χρόνια εμπειρίας μέσω του διεθνούς δικτύου «Οικολογικά Σχολεία», εργάζεται σταθερά προς αυτή την κατεύθυνση, κινητοποιώντας μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς και καλλιεργώντας κουλτούρα αειφορίας στο σχολικό περιβάλλον. Με εκπαιδευτικά εργαλεία όπως ο οδηγός «Μειώνω το Οικολογικό μου Αποτύπωμα», η ΕΕΠΦ συμβάλλει ουσιαστικά στην αλλαγή στάσεων και συμπεριφορών. Παράλληλα, πρωτοβουλίες όπως η αποστολή 6.000 καρτών προς τους ηγέτες της COP30 προβάλλουν το μήνυμα «Σκεφτόμαστε Παγκόσμια και Δρούμε Τοπικά».
Σε μια εποχή κλιματικών προκλήσεων, η πράσινη εκπαίδευση αποτελεί αναγκαιότητα. Η Πολιτεία οφείλει να επιταχύνει τις δράσεις της, ενώ η εμπειρία της ΕΕΠΦ δείχνει ότι η αλλαγή μπορεί να ξεκινήσει από το ίδιο το σχολείο.
Όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού για την αποκατάσταση της φύσης, η Ελλάδα σε ορισμένες πτυχές δεν ακολουθεί την κατεύθυνση που προβλέπει το ευρωπαϊκό πλαίσιο. Αντί να προωθούνται λύσεις βασισμένες στη φύση (NBS), παρατηρείται επιστροφή σε παρωχημένες πρακτικές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, τα ποτάμια και τα αντιπλημμυρικά έργα, όπως στον Ερασίνο και στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, όπου εφαρμόζονται διευθετήσεις, νέα φράγματα και «γκρίζες» υποδομές με χρήση μπετόν. Αυτές οι παρεμβάσεις βρίσκονται σε αντίθεση με τις απαιτήσεις του κανονισμού και θυμίζουν πρακτικές προηγούμενων δεκαετιών.
