Η Ηρώ Φακή, Business Development Manager της GEP, εξηγεί γιατί το workplace wellbeing αποτελεί στρατηγική επένδυση στην επιχειρησιακή ανθεκτικότητα. Αναδεικνύει τη σύνδεση υγείας, ασφάλειας και ESG, ενώ παρουσιάζει πώς η συμμετοχή της GEP στο UN Global Compact μετατρέπει τις αρχές βιωσιμότητας σε καθημερινές αποφάσεις και μετρήσιμη αξία για τις επιχειρήσεις.
1Η GEP είναι μέλος του UN Global Compact, της μεγαλύτερης παγκόσμιας πρωτοβουλίας για τη βιώσιμη ανάπτυξη. Τι σημαίνει πρακτικά αυτή η συμμετοχή για την εταιρεία και πώς επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζετε τις υπηρεσίες σας;
Η συμμετοχή μας στο UN Global Compact δεν αποτελεί για εμάς μια συμβολική αναγνώριση, αλλά ένα πλαίσιο λήψης αποφάσεων. Οι Δέκα Αρχές του Οργανισμού λειτουργούν ως σημείο αναφοράς στον τρόπο με τον οποίο σχεδιάζουμε τις υπηρεσίες μας, συνεργαζόμαστε με τους πελάτες μας και εξελίσσουμε την ίδια την εταιρεία.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζουμε τη βιωσιμότητα ως μια ξεχωριστή υπηρεσία, αλλά ως μια διάσταση που διατρέχει οριζόντια όλο το χαρτοφυλάκιό μας. Όταν, για παράδειγμα, σχεδιάζουμε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης, μια μελέτη συμμόρφωσης ή ένα έργο εταιρικής βιωσιμότητας, δεν περιοριζόμαστε στην κάλυψη των ελάχιστων κανονιστικών απαιτήσεων. Εξετάζουμε πώς μπορεί να ενισχυθεί η προστασία των ανθρώπων, η διαφάνεια στη λειτουργία, η υπεύθυνη διαχείριση των πόρων και η μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα του οργανισμού.
Παράλληλα, η συμμετοχή μας στο UN Global Compact μας καλεί να αξιολογούμε διαρκώς και τη δική μας πρόοδο. Δεν μπορούμε να ζητάμε από τους πελάτες μας να υιοθετήσουν υπεύθυνες πρακτικές, αν δεν εφαρμόζουμε εμείς οι ίδιοι αντίστοιχες αρχές στη διακυβέρνηση, στις εργασιακές σχέσεις, στην επιχειρηματική δεοντολογία και στην περιβαλλοντική μας επίδοση.
Θεωρούμε ότι ο πραγματικός ρόλος ενός συμβούλου δεν είναι να παραδίδει εκθέσεις ή πιστοποιήσεις, αλλά να βοηθά τις επιχειρήσεις να μετατρέπουν τις αρχές της βιωσιμότητας σε καθημερινή λειτουργία και μετρήσιμη επιχειρηματική αξία. Εκεί πιστεύουμε ότι βρίσκεται η ουσία της συμμετοχής μας στο UN Global Compact.
Συχνά το ESG συνδέεται κυρίως με reporting και συμμόρφωση. Πώς μπορεί μια εταιρεία να περάσει από την καταγραφή στοιχείων στη δημιουργία ουσιαστικού και μετρήσιμου αντικτύπου για τους εργαζομένους της;
Πιστεύω ότι το μεγαλύτερο λάθος που γίνεται σήμερα είναι ότι πολλές επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν το ESG ως ένα project συλλογής δεδομένων. Στην πραγματικότητα, τα στοιχεία από μόνα τους δεν αλλάζουν τίποτα. Η αξία τους βρίσκεται στις αποφάσεις και τις δράσεις που οδηγούν. Αν, για παράδειγμα, μια εταιρεία καταγράφει υψηλά ποσοστά εργατικών ατυχημάτων, αυξημένες απουσίες, έντονη κινητικότητα προσωπικού ή χαμηλή συμμετοχή στην εκπαίδευση, το ζητούμενο δεν είναι να τα παρουσιάσει σε μια έκθεση βιωσιμότητας. Το ζητούμενο είναι να κατανοήσει γιατί συμβαίνουν και να αλλάξει τις συνθήκες που τα προκαλούν.
Αυτό σημαίνει ότι το ESG πρέπει να περάσει από το επίπεδο της συμμόρφωσης στο επίπεδο της διοίκησης. Οι δείκτες πρέπει να λειτουργούν ως «σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης» για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την υγεία και ασφάλεια, την ανάπτυξη δεξιοτήτων, την ευημερία των εργαζομένων και την οργανωσιακή κουλτούρα.
Ο πραγματικός αντίκτυπος δημιουργείται όταν οι εργαζόμενοι βιώνουν στην καθημερινότητά τους τις αλλαγές που δείχνουν οι δείκτες. Όταν εργάζονται σε ασφαλέστερο περιβάλλον, όταν έχουν ουσιαστικές ευκαιρίες εκπαίδευσης και εξέλιξης, όταν αισθάνονται ότι η γνώμη τους λαμβάνεται υπόψη και όταν βλέπουν ότι η διοίκηση αξιοποιεί τα δεδομένα για να βελτιώνει την εργασιακή εμπειρία τους και απόδοσή τους και όχι απλώς για να συντάσσει μια ετήσια έκθεση.
Κατά τη γνώμη μου, η επιτυχία ενός ESG προγράμματος δεν μετριέται από τον αριθμό των KPIs που δημοσιεύει μια εταιρεία, αλλά από τον αριθμό των αποφάσεων που λαμβάνει εξαιτίας αυτών των KPIs. Εκεί βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα στη συμμόρφωση και στη βιώσιμη επιχειρηματική λειτουργία.
Η Υγεία και Ασφάλεια στην εργασία αναδεικνύεται πλέον σε κρίσιμο πυλώνα ESG. Γιατί θεωρείτε ότι το workplace wellbeing και η πρόληψη κινδύνων πρέπει να βρίσκονται σήμερα στην ατζέντα των διοικητικών συμβουλίων;
Η Υγεία και Ασφάλεια έχει εξελιχθεί σε βασικό πυλώνα εταιρικής διακυβέρνησης και στρατηγικής ανάπτυξης, ξεπερνώντας τα όρια ενός αμιγώς επιχειρησιακού ή κανονιστικού ζητήματος. Όταν ένα διοικητικό συμβούλιο συζητά για ανάπτυξη, επενδύσεις, παραγωγικότητα ή εταιρική φήμη, ουσιαστικά συζητά και για την ικανότητα της επιχείρησης να προστατεύει τους ανθρώπους της.
Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει σαφές ότι οι μεγαλύτεροι επιχειρηματικοί κίνδυνοι δεν προέρχονται μόνο από οικονομικούς ή τεχνολογικούς παράγοντες. Προέρχονται και από τον ανθρώπινο παράγοντα: από την κόπωση, το εργασιακό άγχος, την έλλειψη δεξιοτήτων, τα ατυχήματα, την αδυναμία προσέλκυσης και διατήρησης ταλέντων. Αυτά δεν είναι ζητήματα που επηρεάζουν μόνο το τμήμα Υγείας και Ασφάλειας· επηρεάζουν συνολικά την ανταγωνιστικότητα, την παραγωγικότητα και τη βιωσιμότητα κάθε επιχείρησης.
Το workplace wellbeing, επομένως, δεν είναι μια πρωτοβουλία ευημερίας ούτε μια παροχή προς τους εργαζομένους. Είναι επένδυση στην επιχειρησιακή ανθεκτικότητα. Ένας οργανισμός με ασφαλές εργασιακό περιβάλλον, ισχυρή κουλτούρα πρόληψης και εργαζομένους που αισθάνονται ότι προστατεύονται, ανταποκρίνεται καλύτερα στις αλλαγές, καινοτομεί ευκολότερα και διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα τις κρίσεις.
Γι’ αυτό θεωρώ ότι τα διοικητικά συμβούλια πρέπει να ασχολούνται ενεργά με την Υγεία και Ασφάλεια. Όχι μόνο εξετάζοντας δείκτες, όπως τα ατυχήματα ή τις απουσίες, αλλά αξιολογώντας αν η κουλτούρα της εταιρείας ενθαρρύνει την πρόληψη, την αναφορά κινδύνων και τη συνεχή βελτίωση. Η πραγματική ωριμότητα μιας επιχείρησης φαίνεται όταν η ασφάλεια δεν αντιμετωπίζεται ως ευθύνη ενός τμήματος, αλλά ως ευθύνη της ηγεσίας.
Στην ουσία, μια εταιρεία που προστατεύει συστηματικά την υγεία, την ασφάλεια και την ευημερία των ανθρώπων της δεν διαχειρίζεται απλώς αποτελεσματικότερα τους κινδύνους, αλλά δημιουργεί τις προϋποθέσεις για βιώσιμη ανάπτυξη. Και αυτό είναι ακριβώς το σημείο όπου η Υγεία και Ασφάλεια συναντά το ESG.
Kρίνοντας από τη σύνδεσή σας με το Global Compact Network Greece, ποια διεθνή γνώση ή πρακτική θεωρείτε ότι μπορεί να βοηθήσει περισσότερο τις ελληνικές επιχειρήσεις να ενισχύσουν τη βιωσιμότητα και την επιχειρησιακή τους ανθεκτικότητα;
Αυτό που θεωρώ ότι έχουμε περισσότερο ανάγκη να υιοθετήσουμε από τη διεθνή εμπειρία δεν είναι ένα ακόμη πρότυπο ή ένα νέο framework. Είναι ο τρόπος σκέψης με τον οποίο αντιμετωπίζεται η βιωσιμότητα ως στρατηγική επιχειρηματική επιλογή και όχι ως υποχρέωση συμμόρφωσης.
Μέσα από το Global Compact Network Greece και τη σύνδεσή του με το παγκόσμιο δίκτυο, βλέπουμε ότι οι πιο ώριμες επιχειρήσεις δεν ξεκινούν από το ερώτημα «τι πρέπει να δημοσιοποιήσουμε;». Ξεκινούν από το «ποιοι είναι οι πραγματικοί κίνδυνοι και οι ευκαιρίες για την επιχείρησή μας τα επόμενα δέκα χρόνια;». Εκεί ενσωματώνουν τη βιωσιμότητα στη στρατηγική τους.
Για τις ελληνικές επιχειρήσεις, αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη αλλαγή. Να πάψουν να αντιμετωπίζουν τα θέματα ESG ως έργα που ανήκουν αποκλειστικά σε ένα τμήμα και να τα ενσωματώσουν στη λειτουργία όλων των κρίσιμων αποφάσεων: στις επενδύσεις, στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού, στη διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας, στην καινοτομία και στη διαχείριση κινδύνων.
Μια δεύτερη πρακτική που θεωρώ εξαιρετικά σημαντική είναι η κουλτούρα συνεργασίας. Διεθνώς, βλέπουμε ότι τα πιο σύνθετα ζητήματα,από την απανθρακοποίηση και τα ανθρώπινα δικαιώματα μέχρι την ανθεκτικότητα των εφοδιαστικών αλυσίδων, αντιμετωπίζονται μέσα από συνέργειες επιχειρήσεων, προμηθευτών, πανεπιστημίων, θεσμών και κοινωνικών φορέων. Η συνεργασία γύρω από κοινές προκλήσεις μπορεί να λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής αξίας και ανταγωνιστικότητας για ολόκληρα οικοσυστήματα επιχειρήσεων.
Τελικά, η μεγαλύτερη αξία της συμμετοχής σε ένα διεθνές δίκτυο όπως το UN Global Compact δεν είναι μόνο η πρόσβαση σε περισσότερη γνώση. Είναι η δυνατότητα να δεις πώς επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο μετατρέπουν τις ίδιες προκλήσεις σε ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Και αυτό είναι ιδιαίτερα επίκαιρο για τις ελληνικές επιχειρήσεις, οι οποίες καλούνται να λειτουργήσουν σε ένα περιβάλλον διαρκών γεωπολιτικών, οικονομικών και κλιματικών μεταβολών. Η βιωσιμότητα δεν αποτελεί πλέον μια ξεχωριστή ατζέντα· αποτελεί προϋπόθεση επιχειρησιακής ανθεκτικότητας και μακροχρόνιας ανταγωνιστικότητας.
Το UN Global Compact (UNGC) είναι η μεγαλύτερη παγκόσμια εθελοντική πρωτοβουλία εταιρικής βιωσιμότητας του ΟΗΕ. Δημιουργήθηκε το 2000 με στόχο να ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να λειτουργούν υπεύθυνα και να ευθυγραμμίζουν τη στρατηγική και τις δραστηριότητές τους με παγκόσμια αποδεκτές αρχές για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την εργασία, το περιβάλλον και την καταπολέμηση της διαφθοράς
Το UN Global Compact βοηθά τις επιχειρήσεις να ενσωματώσουν στη λειτουργία τους πρακτικές ESG επιβεβαιώνοντας ότι η φροντίδα για τους εργαζομένους και η ασφαλής εργασία αποτελούν βασικά στοιχεία της σύγχρονης ESG στρατηγικής.
